Publicamos esta breve entrevista ao autor que terá o pracer de inaugurar o noso ciclo de Masterclass que lanzamos baixo o título de "DEMOSTRACIÓNS GRÁFICAS" o vindeiro 14 de decembro,
dentro das actividades que Demo programará na súa nova tenda efémera.
Aínda temos aberto o prazo de inscripción para asistir a unha clase de xornada completa (xantar incluído) onde con Pintureiro, profundizaremos no mundo da ilustración dixital avanzada.
Podedes infoirmarvos en: demo.editorial@gmail.com
O autor madrileño e afincado en A Coruña, viu publicado o seu álbum de pin-ups, "Rapazas" demostrando ser un dos grandes especialistas españoles neste campo profesional. Ademáis ten traballado para as mellores empresas de publicidade e editoras estatais; realizando story-boards, cartelísmo ou libros de texto entre outros.
—En que ano comezaches a exercer profesionalmente, e como cambiou para ti o teu sistema de traballo técnico desde entón?
—En 2001, hai doce anos. Desde entón, os avances tecnolóxicos téñenme facilitado moito o traballo. Cambiei o taboleiro de debuxo pola Cintiq, e, grazas a internet, acabouse buscar a documentación en revistas e enciclopedias, ou enviar cedés co traballo escaneado por mensaxería.
—No que respecta ás condicións laborais, cal é o mellor mercado ou especialidade da ilustración no que tes traballado?
—O mercado máis rendible, para min, é o da publicidade (aínda que tamén é o máis esixente). Por outro lado, hai editoriais que compensan os pagamentos menos cuantiosos cunha maior flexibilidade no referido ás datas de entrega.
—Que é o que máis che molesta profesionalmente que che diga un cliente?
—Que se vai atrasar no pagamento.
—Que esperas das novas xeracións de autores, e cal é a primeira mensaxe que lle transmitirías a un autor que está comezando?
—As novas xeracións de autores están moi ben preparadas no aspecto técnico. Espero delas que saiban valorarse a si mesmas á hora de negociar coas empresas de publicidade, editoriais, etc. Dáse a circunstancia de que, ao comezar a súa carreira, hai quen pensa que non debería cobrar tanto como un ilustrador máis veterano, cando o traballo que vai realizar é o mesmo. Pódese facer mellor ou peor, máis rápido ou máis lento, pero non máis barato. Gratis (ou a cambio de promoción), nunca. O meu consello sería que buscasen darse visibilidade tamén no estranxeiro. No noso caso, pódese emigrar «on-line», sen saír da casa.
—Cal é o traballo que che encantaría facer e aínda non fixeches? (tanto se é de encargo coma un proxecto propio).
—Deseñar unha pin-up para a súa modelaxe, sexa en 3D ou como figuriña esculpida.
—Como está afectando a crise ao sector gráfico, e que medidas cres que se deberían tomar desde o colectivo profesional?
—Reducíronse tanto a cantidade de traballo como as tarifas, que xa levaban anos estancadas. Aínda que as distintas asociacións profesionais se fan eco da problemática do noso sector (http://observatoriodelailustracion.org/about/), evitar que a precariedade se perpetúe é unha tarefa individual; debemos ter presentes os prezos pre-crise, para cando esta pase.
—Existe a intrusión laboral ou crees que calquera é libre de facer o que poida para gañar a vida nos tempos que corren?
—Ambas as dúas cousas. En todos os traballos existe a figura do «familiar/amigo/veciño que cho fai máis barato», e, desde logo, teñen dereito a gañar a vida como boamente poidan. Non gusto do termo intruso, aplicado a unha actividade artística.
—Cales son as túas novas metas como autor?
—Agora estou enfocándome máis cara á ilustración de fantasía e ciencia ficción.
—Algunha ferramenta técnica que non exista pero ti xa teñas en mente?
—Non sabería dicirche… Un afialapis láser?
Preme abaixo se queres velo programa:
